Fiqh and Usul

Fiqh and Usul

A Reflection on the Nature and Foundations of "Compulsory Peace" in Imāmī Fiqh

Document Type : Original Article

Authors
1 PhD Graduate, Department of Fiqh and Foundations of Islamic Law, Faculty of Theology and Islamic Studies, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
2 Associate Professor, Department of Fiqh and Foundations of Islamic Law, Faculty of Theology and Islamic Studies, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
3 Professor, Department of Fiqh and Foundations of Islamic Law, Faculty of Theology and Islamic Studies, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
Abstract
Classical jurisprudential texts refer to an institution known as “Compulsory Peace” (ṣulḥ-i qahrī), which calls for further analysis. Compulsory Peace, which refers to the sharʿī and legal compulsion of two disputing or hesitant parties to enter into mandatory reconciliation, appears across numerous areas of jurisprudence, including deposit (vadīʿah), partnership (shirkat), sale (bayʿ), khums, retribution (qiṣāṣ), and others. Two principal issues arise concerning Compulsory Peace: First, how compulsion can be reconciled with the requirement of mutual consent in contracts; and second, how the foundations of this legal and jurisprudential institution should be understood. The present study employs a descriptive-analytical method and pursues three approaches to the nature of Compulsory Peace. The first holds that all instances constitute contracts; the second views the obligation to reconcile as a sharʿī ruling, and the third (which is adopted as the preferred view) distinguishes between the different sources underlying various cases of Compulsory Peace. According to this position, in some situations the obligation to reconcile constitutes a sharʿī ruling, in others it results from the coercive authority of the ruler, and still in others it involves the ruler’s representation in performing the ṣīghah of reconciliation. These factors serve as the grounds that generate peace and do not themselves determine its essence. What is common to all instances of Compulsory Peace is the public interest (maṣlaḥah) of ending conflict and removing uncertainty, which is grounded in eliminating the cause of dispute, observing precaution, and establishing equity.
Keywords
Subjects

Abū al-Ṣalāḥ Ḥalabī, Taqī ibn Najm. al-Kāfī fī al-Fiqh. Ed. Riżā Ustādī,  Isfahān: Kitābkhānah-yi Imām Amīr al-Muʾminīn)AS).  Chāp-i Awwal, 1983/1403.
ʿAllāmah Ḥillī, Ḥasan  ibn Yūsuf. Tadhkara al-Fuqahāʾ. Qum: Āl al-Bayt(AS). Chāp-i Awwal, 1994/1414.
ʿAllāmah Ḥillī, Ḥasan  ibn Yūsuf. Taḥrīr al-Aḥkām al-Sharʿīyah. Qum: Mūʾassisah-yi Imām Ṣādiq(AS). 1999/1420.
Anṣārī, Murtaḍā ibn Muḥammad Amīn. al-Makāsib. Qum: Kungirah-yi Jahānī Buzurgdāsht Shaykh Aʿẓam Anṣārī. Chāp-i Awwal, 1995/1415.
Anṣārī, Murtaḍā ibn Muḥammad Amīn. Kitāb al-Khums. Qum: Kungirah-yi Jahānī Buzurgdāsht Shaykh Aʿẓam Anṣārī. 1995/1415.
Baḥr al-ʻUlūm, Muḥammad ibn Muḥammad Taqī. Bulghat al-Faqīh. Qum: Maktaba al-Ṣādiq(AS). 1984/1362.
Baḥrānī, Yūsuf ibn Aḥmad. al-Ḥadāʾiq al-Nāḍira fī Aḥkām al-ʿItra al-Ṭāḥira. Ed. Muḥammad  Taqī rawānī, Sayyid ʻAbd al-Razzāq Muqarram. Qum:  Mūʾassisa al-Nashr al-Islāmī. Chāp-i Awwal, 1985/1405.
Bujnūrdī, Sayyid Ḥasan. al-Qawāʿid al-Fiqhīyah. Qum: al-Hādī(AS). 1998/1377.
Farāhīdī, Khalīl ibn Aḥmad. Kitāb al-ʻAyn. Qum: Hijrat. 1989/1409.
Ḥillī, Ḥusayn. Uṣūl al-Fiqh. Qum: Maktaba al-Fiqh wa al-Uṣūl al-Mukhtaṣah. Chāp-i Awwal, 2011/1432.
Ḥurr ʻĀmilī, Muḥammad ibn Ḥasan. Tafṣīl Wasāʾil al-Shīʻa ilā  Taīl Masāʾil al-Sharīʻa. Qum: Āl al-Bayt(AS). 1989/1409.
Ibn Fahd Ḥillī, Aḥmad ibn Muḥammad. al-Muhadhdhab al-Bāriʻ fī Sharḥ al-Mukhtaṣar al-Nāfiʿ. Qum: Mūʾassisa al-Nashr al-Islāmī. 1987/1407.
Ibn Manẓūr, Muḥammad ibn Mukarram. Lisān al-ʿArab. Beirut: Dār al-Fikr. Chāp-i Sivum, 1993/1414.
Imāmī Khuwānsārī, Muḥammad.  Tasdīd al-Qawāʿid  fī Sharḥ al-Farāʾid. Tehran: Muḥammad Qawānīnī. 1973/1352.
rawānī, Bāqir. Durus Tamhīdīyah fī al-Qawāʿid al-Fiqhīyah. Qum: Mūʾassisa al-Fiqh. 1997/1417.
Jawāhirī, Muḥammad Taqī. Ghāyat al-Maʾmūl min ʻIlm al-Uṣūl. Qum: Majmaʻ al-Fikr al-Islāmī. 2008/1386.
Jawharī, Ismāʻīl  ibn Ḥammād. al-Ṣiḥāḥ; Tāj al-Lugha wa Ṣiḥāḥ al-ʿArabīya. Beirut: Dār al-ʻIlm, Chāp-i Awwal, 1990/1410.
Kāshif al-Ghiṭāʾ, Ḥasan ibn Jaʻfar. Anwār al-Faqāhah. Najaf: Kāshif al-Ghiṭāʾ al-ʿĀmmah. 2001/1422.
Kāshif al-Ghiṭāʾ, Jaʻfar ibn Khaḍir. Kashf al-Ghiṭāʾ ʿan Mubhamāt Sharīʻa al-Gharrāʾ. Qum: Mūʾassisa al-Nashr al-Islāmī. Chāp-i Awwal,  2001/1422.
Khūʾī, Abū al-Qāsim. Mausūʿat al-Imām al-Khūʾī. Muqarr Mūsā Khalkhālī et al.  Qum: Mūʾassisa Iḥyāʾ Āsār al-Imām al-Khūʾī, Chāp-i Awwal, 1997/1418.
Khūʾī, Abū al-Qāsim. Miṣbāḥ al-Faqāhah. Muqarr  Tawḥīdī. Qum: Dāvarī. S.d.
Khūʾī, Abū al-Qāsim. Miṣbāḥ al-Uṣūl. Muqarr Bihsūdī. Qum: Dāvarī. 1996/1417.
Khumaynī, Rūḥ Allāḥ. Kitāb-i al-Bayʿ. Tehran: Mūʾassisah-yi Tanẓīm va Nashr Āsār-i  Imām Khumaynī. Chāp-i Awwal, 2000/1421.
Khumaynī, Rūḥ Allāḥ. Taḥrīr al-Wasīlah. Tehran: Mūʾassisah-yi Tanẓīm va Nashr-i Āsār-i  Imām Khumaynī. 2014/1392.
Kulīnī, Muḥammad ibn Yaʿqūb. al-Kāfī. researched by ʻAlī Akbar Ghafārī, Muḥammad Ākhūndī. Tehran: Dār al-Kutub al-Islāmīyya. Chāp-i Chāhārum,  1987/1407.
Mihrīzī, Mahdī. “ʿAdālat bi Masābah-yi Qāʿidih-yi Fiqhī”, Naqd va Naẓar. no. 2-3, 1998/1376, 184-197.
Mufīd, Muḥammad ibn Muḥammad. al-Muqniʿa. Qum: Mūʾassisa al-Nashr al-Islāmī. 1990/1410.
Muḥaqqiq Ḥillī. Jaʻfar ibn Ḥasan. Sharāʾiʿ al-Islām fī Masāʾil al-Ḥalāl wa al-Ḥarām. researched by Muḥammad ʻAlī  Baqāl. Qum: Ismāʻīlīyān, 1988/1408.
Musawī Khalkhālī, Muḥammad Mahdī. Fiqh al-Shiʻa: Kitāb al-Khums wa al-Anfāl. Qum: Dār al-Bashīr. Chāp-i  Awwal, 2006/1427.
Musawī Khwānsārī, Aḥmad. Jāmiʿ al-Madārik fī Sharḥ al-Mukhtaṣar al-Nāfiʿ. Qum: Ismāʻīlīyān. Chāp-i Duwwum,  1985/1405.
Muṣṭafavī, Ḥasan. Al-Taḥqīq fī Kalamāt al-Qurān al-Karīm. Tehran: Vizārat Farhang va Irshād-i Islāmī. Chāp-i Awwal,  1990/1368.
Muṣṭafāwī, Muḥammad Kāẓim. al-Qawāʾid: Miʾat Qāʿidah Fiqhīyah Maʻnan wa Madrikan wa Mawridan. Qum: Mūʾassisa al-Nashr al-Islāmī. 1997/1417.
Nāʾīnī, Muḥammad Ḥusayn. Fawāʾid al-Uṣūl. Muqarr Muḥammad ʿAlī Kāẓimīnī Khurāsān. Qum: Mūʾassisa al-Nashr al-Islāmī. S.d.
Rashtī, Ḥabīb Allāh. Kitāb al-Qaḍāʾ. Ed. Sayyid Aḥmad Ḥusaynī.  Qum: Dār al-Qurān-i Karīm. Chāp-i Awwal, 1981/1401.
Sabzawārī, ʿAbd  al-Aʿlā. al-Muhadhdhab al-Aḥkām fī Bayān al-Ḥalāl wa al-Ḥarām. Qum: al-Minār, 1993/1413.
Ṣāḥib Jawāhir. Muḥammad Ḥasan ibn Bāqir. Jawāhir al-Kalām fī Sharḥ Sharāyʿ al-Islām. researched by ʻAbbās Qūchānī, ʿAlī Ākhūndī. Beirut: Dār Iḥyāʾal-Tūrāth al-ʻArabī.  Chāp-i Haftum, 1984/1404.
Shahīd Awwal, Muḥammad ibn Makkī. al-Durūs al-Sharʿīyah fī Fiqh al-Imāmīya. Qum: Mūʾassisa al-Nashr al-Islāmī. Chāp-i Duwwum, 1996/1417.
Shahīd Thānī, Zayn al-Dīn ibn ʿAlī. al-Rawḍa al-Bahīya fī Sharḥ al-Lumʿah al-Dimashqīyah. Sharḥ Sayyid Muḥammad Kalāntar. Qum: Kitābfurūshī Dāwarī, Chāp-i Awwal, 1990/1410.
Shahīd Thānī, Zayn al-Dīn ibn ʿAlī. Masālik al-Afhām ilā Tanqīḥ Sharāʾiʿ al-Islām. Qum: Mūʾassisa al-Maʿārif al-Islāmīyya. Chāp-i Awwal,   1993/1413.
Sīstānī, ʿAlī. Qāʿidah lā Żarar. Qum: Maktab Āyat Allāh al-ʿUẓmā Sīstānī. 1994/1414.
Ṭabāṭabāyī Ḥakīm, Muḥammad Saʿīd. Miṣbāḥ al-Minhāj; Kitāb al-Khums. Beirut: Dār al-Hilāl. Chāp-i Awwal,  s.d
Ṭabāṭabāyī Ḥakīm, Muḥsin ibn Maḥdī. Mustamsak al-ʿUrwa al-Wuthqā. Qum: Dār al-Tafsīr. 1996/1374.
Ṭabāṭabāyī Yazdī, Muḥammad Kāẓim ibn ʻAbd al-ʿAẓīm. al-ʿUrwa  al-Wuthqā fīmā Taʻummu bi-hi al-Balwā. Beirut:  ʻAlamī. 1989/1409.
Ṭabāṭabāyī Yazdī, Muḥammad Kāẓim ibn ʻAbd al-ʿAẓīm. Ḥāshīya al-Makāsib. Qum: Ismāʻīlīyān. 1990/1410.
Ṭurayḥī, Fakhr al-Dīn ibn Muḥammad ʻAlī. Majmaʿ al-Baḥrayn. Tehran: Murtażawī. Chāp-i Sivum, 1956/1375.
Ṭūsī, Muḥammad ibn Ḥasan. Tahdhīb  al-Aḥkām. ed. Ḥasan Mūsawī Kharsān.  Tehran: Dār al-Kutub al-Islāmīyya. Chāp-i Chāhārum,  1987/1407.
Send comment about this article
Enter Name.
Enter a valid email address.
Enter a vaid affiliation.
Enter comments (At leaset 10 words)
CAPTCHA Image
Enter Security Code Correctly.

  • Receive Date 07 January 2023
  • Revise Date 18 May 2023
  • Accept Date 18 July 2023